به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

فکرهایی توی سرم هست که زیادی جا خوش کرده‌اند. نوبتی هم باشد، نوبت عمل است.

دلهره دارم ولی می‌دانم که واقعی نیست. بعضی وقت‌ها زیادی فکرکردن عین بی‌عقلی است.

گفته‌اند از هرچه می‌ترسی برو به دلش!

می‌روم.

دعا کنید...

موافقین ۰ مخالفین ۰
کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.
تجدید کد امنیتی
بی‌نام و قابل‌انتقال به غیر
البته ثواب دارد؛ اگر مرا هم یاد کنید :)
دنبال کنندگان ۴ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
بر اساس قالب ۶ عرفـــ ـــان با نیروی بلاگ بیان